Gisteravond waren we te gast bij onze gids Sohrab.
De hele ervaringsreis door was hij onze begeleider: hij vertaalde de wederzijdse toespraken van het Bangla naar het Engels, hij telefoneerde elke dag verschillende keren om afspraken te bevestigen, hij was het die de hele omschakeling organiseerde toen de cycloon SIDR onze plannen in de war stuurde, hij had ook de ondankbare taak om te kiezen en te schrappen wanneer de aanvragen tot bezoek te druk werden – iedereen wou onze delegatie wel eens ontvangen.
Na een rit van 20 km (wat ons in het drukke verkeer bijna anderhalf uur kostte) werden we verwelkomd door zijn vrouw, dochter, zoon en een hele rist andere familieleden: een echt hartelijke ontvangst. De maaltijd was overvloedig en zeer lekker: rijst, rundsvlees, kip, noedels, verschillende groenten, druiven, bananen…en een ijsje toe!
Sohrab was echt ontroerd toen we hem een grote doos gaven met onze dankwoorden erin, met daarbij: Belgische koekjes voor de kinderen.
Zijn dochter en schoonzus namen dan de vrouwen uit onze groep apart om hun hand of voet met henna te bewerken. Ook enkele van de heren lieten zich een “behandeling” welgevallen: een man in Bangladesh laat immers zijn vingers met henna kleuren als hij gaat trouwen… Hoe gaan we dat thuis uitleggen, heren?
Alle dames uit de groep werden ook nog verwend met armbandjes, een halsketting of oorbellen.
Als we ooit nog eens de woorden “gastvrijheid”, “charmant”, “innemend” moeten gebuiken, zullen we vast en zeker aan dit memorabele bezoek terugdenken.
Dank je wel Sohrab!
woensdag 21 november 2007
Te gast bij Sohrab, onze gids
Gepost door
Jean-Marie
op
21.11.07
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
Dag inleefreizigers,
Net als jullie moet ik mee vaststellen dat, "hoe minder een mens heeft- hoe meer hij het wil delen" weer maar eens een stelling is die veel waarheid bevat.
Ik ben bijzonder blij voor jullie dat je, t.o.v. de ellende die jullie hebben ervaren er ook bijzonder veel warmte gevoeld werd vanuit de plaatselijke bevolking.
Ik denk dat het moeilijk wordt om weer te wennen aan onze egoïstische maatschappij donderdag. Op zaventem hebben ze in ieder geval al witte mensen gezien. Hopelijk voelen jullie er zich even welkom als in het huis van jullie gids Sohrad.
Nog eventjes wachten en uw verhalen zullen ons, meer dan via dit blog,laten proeven van dit arm maar o zo "rijk" land.
De groetjes, Marianne, uw hennahanden zal u intussen wel al eens hebben moeten wassen zeker.
Zonde hé. Tot iets verder op de week.
Marnix,
Goede vrienden van Bangladesh,
Dit "verhaal" - maar ook verschillende voorgaande - heeft mij geraakt tot in het diepste van mijn hart. Als ik dit lees, dan kan het niet anders dat in jullie gids en in zijn gezin - en eigenlijk in zovele Bengalen waarover ik in de voorbije twee weken iets gelezen heb - een grote goddelijke aanwezigheid moet zijn. Zou dit niet de "Blijde Boodschap" op z'n best zijn? Ik denk hierbij terug aan de memorabele woorden van M.L. King: "I have a dream."
Het einde van de ervaringstocht komt nu heel dichtbij. Wanneer jullie thuis komen, vertel dan jullie verhalen aan de familie, aan de mensen in de buurt, aan het hele dorp, in en buiten de kerk, op het werk, in de beweging... Want, deze "Blijde Boodschap" moet doorverteld worden. En hopelijk doet jullie verhaal mensen in ons "rijke" Westen een beetje meer mens worden in de diepe zin van het woord.
Het afscheid aldaar zal jullie vermoedelijk niet gemakkelijk vallen nu jullie ver van huis zoveel goede vrienden hebben gemaakt. Breng ze mee in jullie hart, koester ze als een kostbare parel, en als inspiratiebron om verder te getuigen van hun verhaal.
Nog een veilige terugtocht toegewenst, en aan jullie allen een dikke WS-knuffel, en aan moetje Moniek ook nog drie dikke zoenen.
Hallo inleefreizigers
Wij volgden hier 2 weken lang elke dag de berichten op jullie blog. Met veel medeleven lazen we jullie - meestal aangrijpende - ervaringen en ook voor ons zal het een beetje afkicken zijn (dat is natuurlijk niks in vergelijking met de botsing die jullie wellicht te wachten staat met de Westerse egocentrische maatschappij).
Een goeie terugreis gewenst en bedankt om jullie ervaringen met ons te delen!
Voor ons Ellen: tot maandag!
Meiner Meinung nach wurde es schon besprochen. viagra ohne rezept cialis [url=http//t7-isis.org]levitra nebenwirkungen[/url]
Een reactie posten