Veilig thuis

Na een emotioneel afscheid van Sohrab en uitgewuifd door een delegatie van BSSF stappen we donderdagmorgen in Dhaka het vliegtuig op. Zeventien uur later landen we veilig en wel in Zaventem, een beetje uitgeschud na zoveel intens beleefde ervaringen.

Nog lang zullen we dagelijks denken aan de mensen die we in Bangladesh ontmoetten.
Nu gaan onze partners er keihard tegenaan om de slachtoffers van de orkaan SIDR te helpen. Ook naar hen gaan onze gedachten.

Bangladesh is een ervaring die niet in je koude kleren kruipt. Wat mij nog het meeste treft is dat mensen er telkens de kracht en de moed vinden om verder te gaan, ondanks miserie en tegenslagen.

Bangladesh heeft voor mij voortaan een heel andere klank, een klank van oprechte gastvrijheid en menselijke waardigheid, van niet opgeven en doorbijten, van vrouwen die opstaan voor hun rechten. En van nog zoveel meer warme gedachten die ik voor altijd met mij meedraag.

dankwoordje

Donderdagmorgen 01.30 u. Nog een kwartiertje te gaan voor het vertrek naar de luchthaven in Dhaka. Tijd voor een laatste berichtje...

Na deze twee weken in Bangladesh voel ik een warm gevoel van dankbaarheid.

Eerst voor mijn collega-inleefreizigers Fabienne, Nancy, Frans, Evy, Moniek, Ellen, Marian, Hilde, Geert, Liesbet, Claude, Eric, Vinciane, Marc, Johan en Mia.
We zijn samen stil en ontroerd geweest - we hebben ook wel eens samen gezongen: jullie waren een heerlijk gezelschap.

Ook voor de organisaties Wereldsolidariteit en ACW Oostende, die mij de kans gaven om deze inleefreis mogelijk te maken. In het Engels klinkt het nog mooier: “immersion trip”. En of we “ondergedompeld” werden…

Ten derde voor de organisaties hier in Bangladesh, GF, BSSF en CWAB, met een dikke pluim voor onze gids – sorry engel – Sohrab.
Jullie toonden ons hoe jullie met beperkte middelen de aanzet geven om het lot van vrouwen en arbeiders van dit zwaar beproefde land te verbeteren.

En als allerlaatste gaat mijn dank uit naar de bewoners van dit land: waar werden we niet als koningen ontvangen, waar voelden we niet de kracht om na elke tegenslag opnieuw te beginnen?

Deze twee weken waren van de meest intens beleefde weken die ik ooit mocht meemaken.

Ik zal jullie nooit vergeten.

Te gast bij Sohrab, onze gids

Gisteravond waren we te gast bij onze gids Sohrab.

De hele ervaringsreis door was hij onze begeleider: hij vertaalde de wederzijdse toespraken van het Bangla naar het Engels, hij telefoneerde elke dag verschillende keren om afspraken te bevestigen, hij was het die de hele omschakeling organiseerde toen de cycloon SIDR onze plannen in de war stuurde, hij had ook de ondankbare taak om te kiezen en te schrappen wanneer de aanvragen tot bezoek te druk werden – iedereen wou onze delegatie wel eens ontvangen.

Na een rit van 20 km (wat ons in het drukke verkeer bijna anderhalf uur kostte) werden we verwelkomd door zijn vrouw, dochter, zoon en een hele rist andere familieleden: een echt hartelijke ontvangst. De maaltijd was overvloedig en zeer lekker: rijst, rundsvlees, kip, noedels, verschillende groenten, druiven, bananen…en een ijsje toe!

Sohrab was echt ontroerd toen we hem een grote doos gaven met onze dankwoorden erin, met daarbij: Belgische koekjes voor de kinderen.

Zijn dochter en schoonzus namen dan de vrouwen uit onze groep apart om hun hand of voet met henna te bewerken. Ook enkele van de heren lieten zich een “behandeling” welgevallen: een man in Bangladesh laat immers zijn vingers met henna kleuren als hij gaat trouwen… Hoe gaan we dat thuis uitleggen, heren?
Alle dames uit de groep werden ook nog verwend met armbandjes, een halsketting of oorbellen.

Als we ooit nog eens de woorden “gastvrijheid”, “charmant”, “innemend” moeten gebuiken, zullen we vast en zeker aan dit memorabele bezoek terugdenken.

Dank je wel Sohrab!

WS laat haar partners niet in de steek !

Zoals jullie ondertussen allemaal weten, liet de cycloon Sidr een spoor van vernieling over het zuiden en het zuidwesten van Bangladesh. Ook de partners van Wereldsolidariteit zijn zwaar getroffen. De vakbond BSSF en de "beweging voor volksgezondheid” GK zijn momenteel actief bezig het vrijwilligerswerk te organiseren om mee de eerste en dringende noden te lenigen. Wereldsolidariteit laat haar partners niet in de steek en engageert zich hen te ondersteunen met het oog op de wederopbouw. We onderzoeken momenteel op welke manier we de steun het best kunnen organiseren. Meer info vind je op onze website www.wereldsolidariteit.be

Wereldsolidariteit Nationaal Secretariaat

Eventjes knop omdraaien

Vrienden, collega's, familie, rasta's
Eventjes de knop omdraaien toch. Deze voormiddag vrij gekregen, wat uitgerust, bezinnen over wat we hebben meegemaakt. Bijna middag nu en we mogen shoppen. Iets wat ik normaal heel graag doe (zoals velen onder jullie wel weten) voelt nu plots vreemd aan, onze portefeuille gevuld met enkele Bengaalse maandlonen. En dan denk je aan het thuisfront en begint de heimwee toch de kop boven te steken. Ons voorbereiden om te evalueren en onze partners te bedanken, woorden schieten tekort om dit te kunnen klaren. Sohrab, onze begeleider, is een echte engel - en ja, die bestaan nog op de wereld, al zijn er misschien niet veel en komen ze plots uit een onverwachte hoek, ze bestaan dus nog! Samen met Fabienne heb ik hier 2 vallende sterren gezien, een zeldzaamheid die ik goed heb benut, hopelijk komen mijn wensen uit.
Lieve schattebout, liefje, hou je vast aan de takken van de bomen... ik kom eraan!
Papa, bedankt voor je deugddoende, begrijpende tekst op de blog, ik breng de groeten over van Mallik!
Rasta's, bingi-players, de woorden van Marcus Garvey en Bob betekenen eens zoveel als je hier bent. Met alles wat ik hier heb beleefd en aan ben ontsnapt... Jah staat aan mijn zijde!

back to basics

Bangladesh:een ervaring back to basics...
 
Vanuit het veilige Belgie met zijn uitgebreide dienstensector naar  Bangladesh waar de baisisvoorwaarden voor een gezond en waardig leven moeilijk te realiseren zijn. De cycloon heeft dat nog maar eens versterkt.
 
Maar wij zagen de kiemen van verandering bij concrete mensen en bewegingen die het toch willen realiseren:
- door de uitbouw van basis- en technisch onderwijs die de grondslag zijn voor een betere toekomst
- door de uitbouw van vakbonden die basisvoorwaarden voor waardevol werk willen realiseren
- door de uitbouw van nieuwe initiatieven die de creativiteit en de zelfstandigheid aanmoedigen
- door de uitbouw van de basisgezondheidszorg door preventie, begeleiding en controle te doen tot in de kleinste dorpen.
 
Wij zagen een land op weg naar beter leven voor iedereen; wij zagen een dynamisch , vriendelijk en veerkrachtig volk.
 
Met wat we ervaarden geloven we in de toekomst van Bangladesh samen met met onze partners: GK, BSSF en CWA: samen kunnen we de wereld aan: together we are strong....
 
Claude Delporte plaatste dit vanuit Dakha...via....

---

Deel je gedachten direct met je vrienden Windows Live Messenger

Bangladesh: een arm, maaar rijk land

Als we de landen in de wereld vergelijken met economische maatstaven, dan is Bangladesh inderdaad een arm land. Elke dag kunnen we daar beelden van zien: bedelaars die tussen het drukke verkeer door tot bij onze busjes komen; mensonwaardige arbeidsomstandigheden waarbij vrouwen, mannen en kinderen voor een hongerloon werken (14 uur werken voor minder dan 1 euro per dag); uitgeleefde riksjarijders die zich 14 uur per dag en meer door het hectische verkeer wagen; mannen die ons komen vragen hoe ze in Belgie kunnen geraken.
En dan wordt dit arm land dan nog elk jaar opniew getroffen door natuurrampen. De orkaan SIDR die deze week over het zuiden raasde was de derde dit jaar...

Maar misschien moeten we eens een andere rangschikking van landen opmaken, gebaseerd op meer "menselijke" parameters: de hartelijke ontvangst die ons elke keer weer te beurt valt, met bloemen, thee, snoep, lekker eten; de gastvrijheid waarbij dorpelingen hun woning ter beschikking stellen; de solidariteit tussen de arbeiders om elkaar te helpen in tijden van nood; de werkkracht van leerkrachten in de school die voor een grote klas de jongens en meisjes een basis geven voor een betere toekomst; de trots van moeders die ons hun kroost komen tonen en maar wat graag op de foto staan; de kracht die we bij iedereen ervaren om na elke tegenslag er weer bovenop te komen; de spontane gesprekken die we in het Engels kunnen voeren met studenten uit middelbare scholen die ons hun leerboek tonen en ons uitvragen over Belgie ... en over de naam van Evy's boyfriend: Bangladesh mag dan al een arm land zijn, wat een rijkdom kunnen we hier elke dag ervaren