Alles OK met onze ervaringsreizigers. De laatste SMS'jes die we kregen bevestigen dit. Zoals je weet hebben ze vorige woensdag-donderdag hun programma gewijzigd, en zijn ze met z'n allen naar het Noorden afgereisd, om daar tal van projecten van de partners van Wereldsolidariteit te bezoeken. Van de ramp die Bangladesh treft (cycloon Sidr), weten ze op dit ogenblik in feite minder dan wij. Zij bezochten in het Noorden heel afgelegen streken waar er geen moderne communicatiemiddelen zijn: geen tv, geen internet, …
Alles onder controle dus, vanavond zijn ze terug in Dhaka. Vanaf morgen kunnen ze wellicht terug op internet (in hun hotel staat wel maar 1 computer en in Dhaka heb je soms electriciteitspannes). Misschien dat ze de kans zien om een berichtje op de weblog te posten?
En donderdag zijn ze terug thuis dan kan je alles rechtstreeks van hen vernemen.
Intussen onderzoekt Wereldsolidariteit welke ondersteuning er kan komen voor de partners in Bangladesh. Want in het Zuiden zijn ook hún mensen getroffen. Geen onmiddellijke noodhulp want dat is niet de taak van WS, wel steun voor de heropbouw. Meer info volgt later.
Jaklien Broekx
Communicatie
Wereldsolidariteit
maandag 19 november 2007
Korte nieuwsflash Bangladesh (ma. 19 nov. 17 u)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
Als je dit allemaal leest, dan besef je pas hoe goed wij het hebben!
Wij durven klagen omdat we de klokken terug moeten instellen wanneer er een stroompanne is. In Bangladesh hebben ze dagenlang geen elektriciteit (of water)... Bij wie mogen zij klagen?
Stel je voor: geen licht, koken wordt voor velen ook onmogelijk, geen stromend water (warm of koud)...
We voelen ons een beetje schuldig omdat we tevreden zijn dan onze mannen of vrouwen het goed stellen
Groeten en tot binnenkort
Vrienden,
Onderstaand bericht komt vrijdag in onze Visie.
@vi.btl:Met 17 West-Vlamingen op inleefreis
@vi.ttl:Een brief uit Bangladesh...
@vi.inl:Ze worden geconfronteerd met extreme armoede, kinderen spelend op vuilnisbelten, uitgeleefde en tegen een hongerloon zwoegende riksjarijders, handloom weavers (foto) die tot 16 uur per dag werken en dit vanaf hun 6e levensjaar... Maar anderzijds zijn ze er ook getuige van het enorme doorzettingsvermogen, de kracht en de immer aanwezige hoop. De 17 West-Vlamingen, die in het kader van Wereldsolidariteit, op inleefreis trokken naar Bangladesh worden heen en weer geslingerd tussen felle emoties. Getuige de brief die we eerder deze week mochten ontvangen...
@vi.tek:Op het ogenblik dat je dit artikel leest, zijn ze normaal net terug. Doordrongen en getekend door Bangladesh. Maar vooral gedreven om hun verhaal te doen, om ook jou warm te maken om te helpen. De projecten die Wereldsolidariteit, via partnerorganisaties ter plaatse, steunt in Bangladesh werpen hun vruchten af. Dat getuigen de 17 West-Vlamingen als uit één mond.
@vi.tus:Steun de partners...
@vi.tek:Die partners zijn het BSSF, GK en CWAB.
BSSF - The Bangladesh Sanjukta Sramic Federation - is een onafhankelijke vakbond die in verschillende sectoren actief is: textiel, visserij, landbouw, onderwijs, transport, overheid en ook in de informele sector. In een land waar meer dan de helft van de mensen moet rondkomen met 1 euro per dag vecht BSSF voor leefbare lonen. BSSF organiseert arbeiders in fabrieken, biedt hen vorming aan en ondersteunt de uitbouw van sociaal-economische activiteiten voor vissers en landbouwers. BSSF bereikt ook heel wat vrouwen met een uitgebreid vormingsaanbod dat gericht is op emancipatie.
GK – Gonoshasthaya Kendra of People's Health Centre – wil gezondheidszorg dichter bij de arme bevolking brengen door kleine gezondheidscentra op te richten en lokale mensen op te leiden als gezondheidswerkers. GK organiseert ook activiteiten om mensen aan een inkomen te helpen: zoals een naaiatelier of bakkerij. In de hoofdstad Dhaka heeft GK een eigen ziekenhuis. Verder runt het een fabriek waar generische geneesmiddelen worden gemaakt: goedkoper dan de medicijnen die uit het buitenland komen. GK introduceerde de ziekteverzekering in Bangladesh en bepaalt door haar lobbywerk mee de gezondheidspolitiek van het land.
CWAB – Christian Workers Association Bangladesh - organiseert, vormt en helpt arbeiders en hun gezinnen om via samenwerking en gemeenschappelijke actie tot betere leef- en werkvoorwaarden te komen.
@vi.tus:Hoor hun verhaal...
@vi.tek:Bij terugkeer hebben de inleefreizigers gegarandeerd veel te vertellen. Omwille van de recente storm die het land teisterde en waardoor de wegen naar het zuiden waren afgesloten, moesten ze hun reisprogramma fel aanpassen. Voor de inleefreizigers een vervelend iets, maar voor de Bengalen een zoveelste tegenslag in de rij...
Doorspekt met emoties, geïllustreerd met pakkend beeldmateriaal brengen de inleefreizigers straks hun verhaal. Heel wat ACW-afdelingen organiseren een derdewereldavond, waarop ze een van de drie mensen die vanuit onze regio meetrokken uitnodigen. Hoor het verhaal van Ellen Lingier, Johan Vanslembrouck of Jean-Marie Derdeyn. Je vindt een overzicht op de website hieronder of kunt voor meer info bellen naar 059/552573.
@vi.tus:Meer info: http://regio.acw.be/oostendewesthoek
@vi.ktek:Vrienden,
Hier in het verre Bangladesh proberen we ons in te leven in de plaatselijke cultuur. We eten met onze handen, genieten van een dagelijks kommetje rijst en dompelen ons onder in de prachtige natuur.
We arriveerden vrijdagnacht, 9 november. Een delegatie van BSSF, de grootste vakbond in Bangladesh, wachtte ons op met een reuze spandoek met al onze namen erop en voor elk van ons een ruiker bloemen. We wisten ons meteen welkom en konden de voorbije dagen zelf zien welke projecten zij opzetten.
Zo konden we praten met de plaatselijke vrouwenbeweging gesteund door CWAB (Christian Workers Association Bangladesh). Deze vrouwen komen tweemaandelijks samen om te discussiëren over hun dagdagelijkse problemen, over hun ondergewaardeerde rol t.o.v. mannen. Ze doen samen wat handwerk en proberen dit te verkopen op de plaatselijke markt. Heel innovatief als je weet dat vrouwen hier normaal geen inkomen mogen hebben. Op deze manier proberen ze hun zelfstandigheid, hun vrouwenrechten op te eisen.
Ook bij GK, in het Health center, ondervonden we hoe deze mensen de toekomst van hun land proberen te veranderen. Ze leiden hier o.a. vrouwen op tot paramedici. Zij trekken van dorp tot dorp om andere vrouwen (en mannen) op te volgen qua gezondheid. Veel aandacht gaat naar het opsporen en opvolgen van zwangere vrouwen. Sinds ze dit doen zijn er minder kindersterften, een prachtig werk. Deze vrouwen genieten dan ook een groot aanzien bij de plaatselijke bevolking.
We zagen ook al welke invloed de vakbond, BSSF, hier heeft. We bezochten een naaifabriek, opgestart door vijf vrienden-militanten. Meteen zie je het enorme verschil met de sloppenwijken. BSSF zorgt ervoor dat ze goed betaald worden en in goede omstandigheden kunnen werken: veel licht en verluchting, de mogelijkheid om drinkbaar water te nuttigen, de aanwezigheid van een first aid kit, gescheiden toiletten voor mannen en vrouwen. Wij hopen allemaal dat deze manier van werken kan worden uitgebreid naar andere fabrieken over heel het land...
En we zijn hier nog maar enkele dagen. Er staat ons nog een druk programma te wachten. Ongetwijfeld zullen we veel te vertellen hebben bij terugkeer. Maar één ding is ons nu al duidelijk: onze Wereldsolidariteit-hulp werpt zijn vruchten af, en Bangladesh heeft nog veel hulp nodig...
Abar daka hobe (tot weerziens)
Johan, Jean-Marie en Ellen
Hey,
oe ist da nog?
nog niet teveel last gehad van wateroverlast :p
iedereen was hier doodongerust toen ze hoorden van dei cycloon.
Er hebben al zeker 10 mensen gebeld om te vragen of jullie ok zijn :p
geniet nog maar van de tijd dat je daar zit want het zit er al weer bijna op :p
kweet niet echt iets meer te zeggen dus tis een kort berichtje
nog veel plezier daar
groetjes
annelies
Dag anoniem Liesje,
Bedankt voor jouw berichtje. Wij waren zelf ook wel wat ongerust toen we de hier de eerste berichten over de aankomende cycloon lazen in de kranten. Wat in het begin nog op een kleine cycloon leek groeide uiteindelijk uit tot een echte natuurramp vorige donderdagavond. Net op de avond dat een deel van onze groep, waaronder ikzelf zouden afreizen naar de getroffen streek. In het noorden hebben we er niet veel van gemerkt, op de stroomonderbreking na dan. Maar de schade in het zuiden is wel enorm, zowel in mensenlevens als materiele schade. Wij zijn inmiddels terug in de hoofdstad, waar een uitloper van de cycloon ook voor 6 doden heeft gezorgd en ook al is het hier allemaal heel erg boeiend en eigenlijk onbeschrijfelijk, toch zullen we met zijn allen ook heel blij zijn terug thuis te komen. Tot donderdag, stel het wel,
papa
Een reactie posten